Zdobycie Bastylii

Szturm na Bastylię (francuski: Prise de la Bastille [pʁiz də la bastij]), znany również jako Upadek Bastylii, który miał miejsce w Paryżu, Francja, 14 lipca 1789 roku, był aktem przemocy politycznej dokonanym przez rewolucyjnych powstańców, którzy próbowali szturmować i przejąć kontrolę nad średniowieczną zbrojownią, fortecą i więzieniem politycznym znanym jako Bastylię. Po czterogodzinnej walce i 94 ofiarach, powstańcy zdołali wejść do Bastylii. Gubernator Bastylii, Bernard-René Jourdan de Launay, oraz kilku członków Gwardii zginęło po poddaniu się. W tym czasie Bastylia reprezentowała królewską władzę w centrum Paryża. Więzienie to w momencie szturmu miało tylko siedmiu więźniów i było już zaplanowane do zburzenia, ale rewolucjoniści postrzegali je jako symbol nadużycia władzy przez monarchię. Upadek Bastylia był punktem zapalnym rewolucji francuskiej.

We Francji 14 lipca jest dniem narodowym zwanym Fête nationale française, który upamiętnia zarówno rocznicę szturmu na Bastylię, jak i Fête de la Fédération, która miała miejsce w jej pierwszą rocznicę w 1790 roku. W języku angielskim to święto jest powszechnie nazywane Bastille Day.