Asyryjskie zdobycie Samarii

Samerina (akad.: 𒊓𒈨𒊑𒈾 Samerina) była prowincją Nowoasyryjskiego Imperium ustanowioną po około 722 p.n.e. asyryjskim podboju Samarii przez Salmanasara V, co doprowadziło do rozwiązania Królestwa Izraela i aneksji Samarii do imperium jako pełnoprawnej prowincji zarządzanej przez gubernatora.

Panowanie rozległego Nowoasyryjskiego Imperium pozostawało w dużej mierze niekwestionowane przez następne stulecie, aż do powstania Nowobabilońskiego Imperium, które doprowadziło do całkowitego upadku władzy asyryjskiej w 609 roku, skutkując przejęciem asyryjskich posiadłości, w tym prowincji Samerina, pod kontrolę babilońską.

Między innymi, rządy asyryjskie spowodowały znaczące przesiedlenia ludności do i z Sameriny w ramach stałej polityki przesiedleń wewnątrz imperium asyryjskiego, a około 30 000 mieszkańców Sameriny zostało deportowanych do innych części imperium, podczas gdy inne narody zostały przesiedlone do Sameriny.