Pierwsza intifada

Pierwsza intifada (hebr. האינתיפאדה הראשונה, arab. انتفاضة فلسطينية أولى), zwana również „wojną kamieni” – masowe powstanie Palestyńczyków przeciwko izraelskiej okupacji Palestyny. Powstanie rozpoczęło się 9 grudnia 1987 w obozie palestyńskich uchodźców Dżabalija w Strefie Gazy i szybko rozprzestrzeniło się na Zachodni Brzeg i Wschodnią Jerozolimę.

Palestyńskie działania obejmowały kilka form nieposłuszeństwa obywatelskiego, takich jak: strajki, bojkot izraelskich towarów, malowanie graffiti oraz demonstracje, podczas których dochodziło do starć z izraelską armią. Zdjęcia prasowe, ukazujące palestyńskich młodzieńców rzucających kamieniami w ciężko uzbrojonych izraelskich żołnierzy, przyniosły intifadzie międzynarodowy rozgłos.

Podczas pierwszej intifady w walkach zginęło 1162 Palestyńczyków i 160 Izraelczyków. Ponadto ponad 1000 Palestyńczyków zostało zabitych przez swoich rodaków na skutek oskarżenia o kolaborację z władzami izraelskimi.