Pierwsze oficjalne doniesienia o AIDS

Ronald Reagan, prezydent Stanów Zjednoczonych w latach 1981–1989, nadzorował odpowiedź Stanów Zjednoczonych na pojawienie się kryzysu HIV/AIDS. Jego działania lub ich brak od dawna budzą kontrowersje i były krytykowane przez organizacje LGBTQ i działające na rzecz osób z AIDS.

AIDS został po raz pierwszy medycznie rozpoznany w 1981 roku w Nowym Jorku i Kalifornii, a termin AIDS (zespół nabytego niedoboru odporności) został przyjęty w 1982 roku do opisu choroby. Lester Kinsolving, reporter z grupy prasowej Białego Domu, próbował zadawać wczesne pytania dotyczące AIDS podczas briefingów prasowych w Białym Domu, ale jego pytania nie były traktowane poważnie. Choroba i śmierć Rocka Hudsona z powodu AIDS w 1985 roku oznaczały punkt zwrotny w postrzeganiu AIDS przez Reagana i dużą część amerykańskiej opinii publicznej, z poważnymi zmianami politycznymi i zwiększeniem finansowania po jego śmierci. Reagan publicznie nie przyznał się do istnienia AIDS aż do 1985 roku i nie wygłosił przemówienia na ten temat aż do 1987 roku.

Raporty na temat AIDS od chirurga generalnego C. Everetta Koopa w 1986 roku oraz komisji kierowanej przez Jamesa D. Watkinsa w 1988 roku zostały przekazane administracji Reagana i zawierały informacje o AIDS oraz propozycje polityczne dotyczące ograniczenia jego rozprzestrzeniania się. Pod koniec swojej prezydentury w 1988 roku Reagan podjął pewne kroki w celu wdrożenia polityk, głównie tych zasugerowanych w raporcie komisji Watkinsa, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się AIDS i pomóc zakażonym. Polityki te obejmowały powiadamianie osób zagrożonych zakażeniem oraz zakaz dyskryminacji federalnej wobec cywilnych pracowników z AIDS, choć działania te były krytykowane jako zbyt ograniczone w zakresie i zbyt późne w kryzysie, aby zapobiec śmierci dziesiątek tysięcy Amerykanów.

Ponieważ geje, transpłciowe kobiety i osoby LGBTQ w ogóle były nieproporcjonalnie dotknięte AIDS, niektórzy krytycy sugerowali, że brak działania Reagana był motywowany homofobią, choć inni komentatorzy przedstawili alternatywne wyjaśnienia, takie jak niewygoda polityczna lub ignorancja. Powszechnym przekonaniem w tamtym czasie było, że AIDS to "plaga gejów", a wielu konserwatystów społecznych tamtego okresu, w tym niektórzy w Białym Domu, uważało, że odpowiedź na kryzys powinna koncentrować się na homoseksualności jako moralnym upadku. Reakcja Reagana na AIDS jest generalnie oceniana negatywnie przez aktywistów LGBTQ i działaczy na rzecz osób z AIDS, a także epidemiologów, podczas gdy inni komentatorzy i naukowcy bronili niektórych aspektów jego reakcji na AIDS. Krytyka polityki Reagana wobec AIDS doprowadziła do powstania dzieł sztuki potępiających bezczynność rządu, takich jak The Normal Heart, a także ożywiła nową falę ruchu na rzecz praw gejów.